As Örtl is sou liab und kloan,
ban Berg tuat sa sih zuwiloahn;
in obern Markt die Kirchn steht,
a weiter Weg zan Pfarrhof geht,
wal der grad is ban andern End,
daß sih oans frei verlafn könnt.
De Häuser habn a Ziageldach,
sen viel davon oan Stoukwerk houch.
Viel Gmeindin ghörn ah her zur Pfarr,
das gibt a großi Kinderschar;
destwegn gibt's Buam- und Dirndlschul,
wal iads da eppas lernan sull.
Und drobn am Berg steht 's alti Gschloß,
es fahln nur gleih de Geister bloß;
de find ma meistens mehr herunt,
da hupfn 's ausn Fasslspund,
wannst in an Wirtshaus hockn bleibst
und dir a wenk die Zeit vertreibst.
Zan Kafn kriagst gleih alls, was d' willst,
und ah, womitst dein' Hunger stillst;
für d' jungan Leut, de hupfn gern,
is bald amal a Musi z'hörn.
De Alten tuan sih mehr besinn'
Und blinzln schon zan Freithof hin.
|
Viel Fremdi kehren ah oft zua,
is ja berühmt - Gschloß Reggaschbur,
weitmächti zruck, ma redt davon,
hat mitgmacht viel so dann und wann.
Hiatz zletzt hat's gar der Krieg dawischt
Und sauber durchanander gmischt;
Wa bald koa Stoan am andern bliebn,
sou hat's de Dunnersfuchtl triebn.
Douh alli haben's gleih wieder gwagt
Und mitn Baun sih damisch plagt.
Is schöner hiatz, wia's ehnda war,
vergangan fralih sen viel Jahr.
Schaust so vo drobn ins weiti Land,
wia's liegt so schön in Gottes Hand,
mit Acker, Wiesnan, Obasbam
und a(b)grenzt mit an Waldersam,
da muaßt as mögn de buglat Welt -
ghört alls ja dein, gleih ohne Geld.
Und 'd Leut, de sen bald sou, bald sou,
akrat a sou wia anderstwou.
So hätt ich's aufzoagt hiatz wuhl gnua,
mein Hoamatl, mein Reggaschbur.
|
 |
|